obcojęzyczna karta tytułowa — karta tytułowa w książkach wielojęzycznych zawierająca informacje wyrażone w innym języku i/lub systemie pisma niż język i/lub system pisma głównej karty tytułowej
obiekt bibliograficzny — jednostka, materialna lub niematerialna, zawierająca wytwory działalności intelektualnej i/lub artystycznej
obiekt rękopiśmienny → rękopis
objętość — liczba i typ jednostek samoistnych fizycznie i/lub liczba stronic, kart lub łamów
oblata — typ druku urzędowego; opublikowanie tekstu dokumentu, który przez akt wpisu do ksiąg kancelarii królewskiej lub ksiąg grodzkich, ziemskich uzyskał cechę jawności i ochrony prawnej. Wyróżnia go adnotacja urzędowa zaczynająca się od słów „Actum...”, „Działo się...” lub „Oblata...”
oblongus — określenie formatu: druk o formacie podłużnym (szerokość przewyższa wysokość)
obraz teledetekcyjny — zdjęcie lotnicze lub satelitarne terenu; rożni się od mapy brakiem generalizacji treści w konkretnym celu oraz znaków umownych
obwieszczenie — jest to podanie do publicznej wiadomości przez organ państwowy faktu dokonania określonej czynności lub ogłoszenia aktu prawnego; informacja pełniąca funkcję zawiadomienia, komunikatu, pouczenia, powiadomienia o czymś określonej liczby osób
obwoluta — ochronna papierowa okładka książki z zagiętymi brzegami (tzw. skrzydełka); stosowana w celach reklamowych lub zdobniczych, także przy cennych oprawach książek (np. w płótno, skórę)
odbitka — (1) egzemplarz grafiki (druk) wykonany za pomocą matrycy graficznej lub egzemplarz fotografii; (2) nadbitka uzupełniona własną kartą tytułową i/lub okładką, czasem także własną paginacją — obok zachowanego czasem pierwotnego liczbowania stron w ramach całości (zobacz też: nadbitka, publikacja niesamoistna wydawniczo)
odbitka stanowa — próbna odbitka, wykonana w celu skontrolowania danego etapu opracowania matrycy graficznej
odcinek → część
odcisk płyty — ślad pozostawiony na arkuszu papieru w czasie wykonywania odbitki graficznej, odwzorowujący kształt matrycy graficznej (występuje w technikach druku wklęsłego)
odezwa — publiczne wezwanie, apel do społeczeństwa ogłoszone drukiem
odpis — rękopis zawierający tekst przepisany z oryginalnego dzieła (zobacz też: kopia)
odwzorowanie kartograficzne — określony matematycznie, umowny sposób przedstawienia powierzchni Ziemi lub innego ciała niebieskiego na płaszczyźnie, polegający na przyporządkowaniu punktom powierzchni kuli (elipsoidy) punktów na płaszczyźnie
okładka — oprawa woluminu wykonana z grubszego papieru, kartonu lub innego materiału
określenie formy publikacji elektronicznej — nazwa fizycznej postaci publikacji elektronicznej: dyskietka, dysk optyczny, pendrive itp.
określenie formy jednostki rękopiśmiennej — nazwa fizycznej postaci jednostki rękopiśmiennej: kodeks, luźna karta, leporello, zwój itp.
określenie formy książki — nazwa fizycznej postaci książki: kodeks, skoroszyt, teka, luźna karta, harmonijka, zwój itp.
określenie formy nagrania dźwiękowego → nośnik dźwięku
określenie nośnika filmu — nazwa fizycznej postaci nośnika, na którym utrwalono nagranie audiowizualne, np.: DVD, Blu-ray, VCD, VHS
określenie rodzaju współpracy — wyraz lub wyrażenia wskazujące rodzaj wkładu pracy osoby lub ciała zbiorowego w intelektualną i/lub artystyczną zawartość publikacji oraz wskazujące jej (jego) funkcje w procesie powstania publikacji; traktuje się je jako integralną część oznaczenia odpowiedzialności (zobacz też: oznaczenie odpowiedzialności, współtwórca)
określenie typu publikacji — termin wskazujący ogólnie kategorię publikacji, do której należy opisywana publikacja: książka, mapa, film itp.
opakowanie — pudełko o określonej konstrukcji, którego zadaniem jest zabezpieczenie nośnika (płyty, kasety, szpuli z taśmą filmową), np. digipaki, koperty kartonowe, pudełka plastikowe
opakowanie nośnika dźwięku — część nagrania dźwiękowego (publikacji dźwiękowej) służąca do ochrony nośnika dźwięku, odpowiednik okładki książki. Może być wykonane z różnych materiałów, najczęściej z papieru i tworzywa sztucznego, jak również mieć różną formę: koperty, pudełka, kartonowych okładek z miejscem na przechowywanie nośnika dźwięku. W opakowaniu może mieścić się jeden lub wiele nośników dźwięku Drugą funkcją opakowania jest informowanie o nagraniu dźwiękowym: tytule, twórcach, zawartości, wydawcy itd. Na opakowaniach papierowych i kartonowych informacje są nadrukowane. Opakowania przezroczyste mają najczęściej papierowe wkładki tekstowe lub miejsce na umocowanie bookletu, którego okładka spełnia tę samą funkcję. Elementy graficzne zastosowane na opakowaniach pełnią funkcję informacyjną i marketingową
opis bibliograficzny — zestaw danych bibliograficznych opisujących i identyfikujących obiekt
opis fizyczny — zespół elementów dotyczących fizycznych cech książki: określenie formy książki, objętość, oznaczenie ilustracji, format oraz oznaczenie dodatku
oprawne w kierunku przeciwnym — forma oprawy, w której jeden tekst zaczyna się od „frontu” a drugi od „tyłu”; teksty są odwrócone względem siebie, np. teksty w językach angielskim i polskim oprawione razem (zobacz też: oprawne w tym samym kierunku)
oprawne w tym samym kierunku — sposób oprawy, w którym dwa teksty oprawione są razem, każdy rozpoczyna się od jednej z okładek, z taką samą orientacją stron w stosunku do grzbietu, np. wersje polska i arabska oprawione razem (zobacz też: oprawne w kierunku przeciwnym)
opublikowanie — udostępnienie publiczne drukiem, w wersji analogowej lub cyfrowej
orientacja mapy — umowny sposób przedstawienia treści mapy na arkuszu względem stron świata (najczęściej północna)
ortofotomapa (fotomapa, mapa satelitarna) — mapa, na której treść przedstawiono za pomocą przetworzonych zdjęć lotniczych dopasowanych do jednolitej skali i wpasowanych w punkty osnowy geodezyjnej, uzupełniona dodatkową treścią
oryginał — dzieło w swej pierwotnej, autentycznej postaci materialnej (np. autograf, oryginał maszynopisu)
osoba — człowiek lub pojedyncza tożsamość ustanowiona lub przyjęta przez człowieka lub grupę ludzi
oznaczenie części — numeracja następująca po tytule całości, która sama lub łącznie z tytułem części pozwala rozróżnić poszczególne części (zobacz też: numeracja)
oznaczenie ilustracji — informacja, że książka ma ilustracje występujące w ciągu stron (kart) zajętych wyłącznie lub głównie przez tekst i/lub opis ilustracji
oznaczenie materiału towarzyszącego → oznaczenie publikacji towarzyszącej
oznaczenie odpowiedzialności — nazwa (nazwy) lub wyrażenie (wyrażenia) określające osobę (osoby) i/lub ciało (ciała) zbiorowe (autora, współtwórcę, instytucję sprawczą) odpowiedzialne za intelektualną i/lub artystyczną zawartość publikacji i wskazujące jej (ich) rolę odegraną przy powstaniu książki, tomu książki, indywidualnej pracy zawartej w książce, serii lub podserii. Oznaczenie przejęte z opisywanej publikacji może zawierać także wyrazy lub wyrażenia, które nie są ani nazwami osób lub ciał zbiorowych, ani spójnikami. (zobacz też: określenie rodzaju współpracy)
oznaczenie odpowiedzialności dotyczące wydania — informacje o współtwórcach i instytucjach sprawczych odnoszące się wyraźnie do określonego wydania książki, ale nie do wszystkich jej wydań, np. informacje o osobach opracowujących, redagujących lub aktualizujących wydanie
oznaczenie podserii — numeracja następująca po tytule serii głównej, która może występować samodzielnie lub w połączeniu z tytułem podserii (zobacz też: oznaczenie sekcji)
oznaczenie publikacji towarzyszącej (oznaczenie materiału towarzyszącego) — nazwa, ewentualnie także opis fizyczny publikacji wydanej zwykle w tym samym czasie, co opisywana publikacja i przeznaczona do użytkowania łącznie z nią
oznaczenie sekcji — numeracja następująca po tytule wspólnym, która samodzielnie lub razem z tytułem sekcji służy do wyróżnienia części należącej do grupy powiązanych publikacji, mających tytuł wspólny (zobacz też: oznaczenie podserii)
oznaczenie serii i książki wielotomowej — oznaczenie identyfikujące serię, w skład której wchodzi książka lub całość książki wielotomowej (gdy przedmiotem opisu jest jeden tom książki wielotomowej opisywany pod własnym tytułem) oraz ewentualnie tytuły równoległe, dodatki do tytułu, ISSN i numeracja. Oznaczenie serii i książki wielotomowej może także zawierać informacje identyfikujące jedną lub więcej podserii, części lub sekcji, w ramach których książka została wydana
oznaczenie serii publikacji wielotomowej lub mapy wieloarkuszowej — oznaczenie identyfikujące serię, w której skład wchodzą publikacja lub całość publikacji wielotomowej czy mapy wieloarkuszowej (gdy przedmiotem opisu jest jeden tom publikacji wielotomowej/ sekcja mapy wieloarkuszowej opisywany/-a pod własnym tytułem), oraz ewentualnie tytuły równoległe, dodatki do tytułu, ISSN i numeracja. Oznaczenie serii publikacji wielotomowej (mapy wieloarkuszowej) może także zawierać informacje identyfikujące jedną lub więcej podserii, części lub sekcji, w ramach których publikacja (sekcja mapy) została wydana
oznaczenie tomu — numer tomu, ewentualnie ze skrótem towarzyszącego określenia
oznaczenie tytułu zależnego — numeracja, która sama lub w połączeniu z tytułem zależnym służy do rozróżnienia jednej z dwóch lub więcej powiązanych publikacji, które mają tytuł wspólny (zobacz też: oznaczenie sekcji)
oznaczenie wydania — słowo, fraza lub grupa znaków, wskazujących na przynależność książki do określonego wydania
pagina fracta — układ strony polegający na podzieleniu strony wzdłuż na dwie części, z których bądź tylko jedna jest zadrukowana, bądź każda z nich zawiera ten sam tekst w dwu odmiennych
paginacja — sekwencyjna numeracja stron tekstu drukowanego; ze względu na potrzeby opisu bibliograficznego termin ten obejmuje równiż numerację kart, łamów itp. (zobacz też: foliacja, żywa pagina)
pakiet filmów (box filmowy) — połączone przez wydawców zbiorczym opakowaniem filmy, które zachowują oryginalne opakowania; zabieg wprowadzany ze względów handlowo-marketingowych
pakiet nagrań dźwiękowych — zestaw złożony z samodzielnych wydawniczo publikacji (np. wydanych w różnym czasie lub nagranych przez różnych wykonawców), które wydawca, najczęściej ze względów marketingowych, połączył w całość za pomocą nowego opakowania, czasem nadając im wspólny tytuł
pamiętnik — utrwalone w postaci rękopiśmiennej materiały wspomnieniowe
panorama (widok z lotu ptaka) — parakartograficzny obraz w ujęciu perspektywicznym, zazwyczaj widok miasta lub rozległy krajobraz oglądany z pewnej odległości, zwykle z wysoko położonego miejsca lub lotu ptaka, a także rysunek przedstawiający taki widok
papirus — (1) materiał pisarski sporządzany z włókien cibory papirusowej; (2) zwój tego materiału z napisanym na nim tekstem
parlamentaria — materiały dokumentujące działalność sejmów. W przypadku sejmu przedrozbiorowego są to przede wszystkim: deliberatoria, listy przedsejmowe do senatorów i szlachty, mandaty dla starostów, instrukcje na sejmiki dla posłów królewskich, przeznaczone dla nich mandaty królewskie i listy wierzytelne, diariusze i lauda sejmikowe, diariusze obrad sejmu, projekty uchwał sejmowych i same uchwały, spisy posłów, protokoły rad senatu
partytura — zapis utworu muzycznego przeznaczony co najmniej dla dwóch wykonawców w postaci zestawienia poszczególnych partii według określonego porządku z zachowaniem relacji wertykalnej; w zależności od przeznaczenia rozróżniamy różne rodzaje partytur np. chóralną, skupioną, studyjną, kieszonkową
pergamin — (1) materiał pisarski w postaci cienkiej, odpowiednio wyprawionej i spreparowanej skóry owczej, oślej lub cielęcej; (2) dokument pisany na tak przygotowanej skórze
plakat — publikacja o charakterze i przeznaczeniu podobnym jak afisz (reklama i propaganda zjawisk związanych z życiem gospodarczym, politycznym lub kulturalnym), w którym przekaz wizualny, często o znacznych walorach artystycznych, przeważa nad tekstem
plan — (1) plan, dawniej (XVIII–XIX w.) planta — mapa tak niewielkiego obszaru kulistej powierzchni Ziemi, że może on być traktowany jako powierzchnia płaska, co pozwala na uniknięcie zniekształceń wynikających z odwzorowania kartograficznego; zazwyczaj termin ten odnosi się do przedstawienia obszaru miasta w dużej skali (1:10 000–1:25 000 — w zależności od jego wielkości); (2) szkic określonego obiektu; (3) rysunek budynku w rzucie poziomym (zob. też: mapa); (4) rodzaj uproszczonej mapy przedstawiającej określony teren z zaznaczeniem znajdujących się na nim obiektów
planigloby — mapy przedstawiające półkule ziemskie w postaci kół
plansze tekstowe — plansze przedstawiające dialogi oraz objaśniające fabułę, stosowane w filmach niemych
plik — zorganizowany zbiór danych przeważnie składający się z powiązanych rekordów
podmiot odpowiedzialny — jednostka (osoba, rodzina lub ciało zbiorowe), pozostająca w relacji odpowiedzialności z dziełem, realizacją, materializacją lub egzemplarzem
podsekcja — sekcja ukazująca się w obrębie innej sekcji, publikowana na drugim lub dalszym stopniu jej hierarchicznego podziału
podseria — seria ukazująca się w obrębie innej serii (będąca częścią serii głównej), publikowana na drugim lub dalszym stopniu jej hierarchicznego podziału. Podseria może mieć tytuł zależny od tytułu serii głównej, może być numerowana (zobacz też: tytuł wspólny)
podstawowe źródła danych — ustalone dla każdego elementu lub strefy opisu bibliograficznego źródło lub źródła danych, z których w pierwszej kolejności przejmuje się informacje dotyczące poszczególnych elementów opisu; najczęściej jest to główna strona tytułowa lub jej substytut. Dane pochodzące ze źródeł innych niż podstawowe podaje się w nawiasie kwadratowym lub w strefie uwag (zobacz też: źródła danych)
podtytuł — dodatek do tytułu występujący po tytule
podziałka → skala mapy
pojemnik — opakowanie publikacji, jego części lub zespołu publikacji, które można fizycznie odłączyć od samej publikacji
południk zerowy — umownie przyjęty początkowy południk od którego liczy się długość geograficzną
portolan → mapa morska
poszyt (fascykuł, zeszyt wydawniczy) — fragment obszernej publikacji wydawanej (np. w celu ułatwienia druku lub publikowania) w niewielkich odcinkach, które same w sobie nie są kompletne i nie pokrywają się z formalnym podziałem dzieła na części. Zazwyczaj jest to pewna liczba złożonych, luźnych bądź prowizorycznie spiętych arkuszy druku przeznaczonych do późniejszej oprawy (po skompletowaniu całości czy pojedynczego tomu); jest chroniony tymczasową, papierową okładką, może być numerowany. Poszyt różni się od części tym, że jest efektem tymczasowego, mechanicznego podziału dzieła (często urywa się „w pół słowa”), a nie jego formalną jednostką składową wynikającą z logicznego układu i podziału treści
pozwolenie na druk — zezwolenie władz (państwowych, instytucji, organizacji) na oddanie dzieła do druku (zobacz też: cenzura, imprimatur)
praca zbiorowa — praca naukowa wykonywana przez więcej niż jedną osobę
preliminaria — strona tytułowa (strony tytułowe) lub substytut strony tytułowej oraz wszystkie karty ją poprzedzające, okładka (z grzbietem i obwolutą), ale tylko wtedy, gdy jest ona integralną częścią oryginalnej postaci wydania książki, strona redakcyjna i metryka książki (niezależnie od umiejscowienia)
producent — osoba lub instytucja odpowiedzialna za całą organizację produkcji filmu, od zaangażowania reżysera, aktorów i techników, aż po wprowadzenie filmu do dystrybucji; odpowiada także za finansowanie produkcji
producent fonogramu — ciało zbiorowe lub osoba, która zleca i finansuje nagranie fonogramu, i której przysługują prawa do masteru (wzorca, który służy do zwielokrotnienia fonogramu). Producent fonogramu może sam technicznie nagranie zrealizować i zarejestrować
produkcja — całokształt działań związanych z powstaniem filmu, od etapu przygotowawczego (faza przedprodukcji lub preprodukcji), przez etap zdjęciowy (właściwa faza produkcji), aż po obróbkę laboratoryjną taśmy filmowej (faza postprodukcji)
profil rzeźby terenu — wykres, przedstawiający ukształtowanie terenu wzdłuż wybranej linii, na którym na osi poziomej zaznaczono odległości mierzone wzdłuż wybranej linii poprowadzonej przez dany teren, a na pionowej — wysokości bezwzględne
program — karta/broszura zawierająca informacje o danym przedstawieniu, koncercie, imprezie itp.
program (oprogramowanie) — zespół poleceń wyrażonych w formie umożliwiającej wykonanie przez komputer
przedruk — powtórny druk niezmienionego tekstu dzieła z nowego składu drukarskiego
przedtytuł — tytuł książki, pełny lub skrócony (najczęściej), wydrukowany na stronie przedtytułowej (recto karty przedtytułowej), zazwyczaj mniejszą czcionką niż czcionka użyta w tytule właściwym na stronie tytułowej (zobacz też: strona przedtytułowa, tytuł skrócony)
przejmowanie — sporządzenie opisu bibliograficznego metodą kopiowania do określonych stref informacji tekstowych znajdujących się na publikacji, z wyjątkiem znaków interpunkcyjnych oraz zamiany małych liter na duże
przywilej drukarski — prawo wyłącznego drukowania określonego dzieła lub pewnego rodzaju publikacji nadane drukarzowi (nakładcy)
publikacja — dzieło zwielokrotnione dowolną techniką w celu rozpowszechnienia lub przekazane do biblioteki w celu rozpowszechnienia
publikacja aktualizowana — publikacja nieperiodyczna uzupełniana lub zmieniana poprzez dokonywanie aktualizacji, które nie zachowują swojej odrębności, lecz są integrowane z publikacją. Przykładem publikacji aktualizowanej jest aktualizowana publikacja luźnokartkowa (zobacz też: aktualizowana publikacja luźnokartkowa)
publikacja ciągła — publikacja o nieprzewidzianym z góry zakończeniu, ukazująca się w określonych lub nieokreślonych odstępach czasu, w odrębnych zeszytach lub częściach, opatrzonych wspólnym tytułem i zwykle oznaczonych numerycznie lub chronologicznie (jak numery, zeszyty, tomy, roczniki). Przykładami publikacji ciągłych są czasopisma, magazyny, książki telefoniczne, raporty roczne, gazety, serie wydawnicze (zobacz też: czasopismo, seria)
publikacja elektroniczna — obiekt cyfrowy, którego treść zapisana została na informatycznym nośniku danych, udostępniana lokalnie lub zdalnie; do jego odczytania niezbędne jest wykorzystanie technologii informatycznych
publikacja ikonograficzna — dwuwymiarowy, nieruchomy, nie przeznaczony do projekcji obraz utrwalony jakąkolwiek techniką na przenośnym podłożu — rysunek, dzieło malarskie, grafika, matryca graficzna, fotografia, negatyw
publikacja kartograficzna — zmniejszony obraz części lub całości przestrzeni geograficznej Ziemi, ciała niebieskiego lub nieba, np. atlas geograficzny, mapa luźna, globus, panorama, profil. Elementem wyróżniającym tytułu publikacji kartograficznej jest nazwa geograficzna (w tytule właściwym lub dodatku do niego)
publikacja luźnokartkowa — publikacja nieperiodyczna w postaci luźnych kart wydanych od razu jako komplet lub wydawanych sukcesywnie i przeznaczonych do skompletowania. Karty mogą być umieszczone w tece (pudełku) lub przygotowane do wpinania do skoroszytu (zobacz też: aktualizowana publikacja luźnokartkowa)
publikacja niesamoistna wydawniczo — publikacja stanowiąca część publikacji, np. artykuł w czasopiśmie, rozdział książki (zobacz też: nadbitka, odbitka)
publikacja skoroszytowa — publikacja nieperiodyczna w postaci wpiętych do skoroszytu (segregatora) luźnych kart lub broszur, składek, zeszytów itp. Może być wydana od razu w kompletnej postaci lub ukazywać się w sukcesywnie publikowanych fragmentach przeznaczonych do skompletowania
publikacja wielotomowa (wieloczęściowa) — publikacja składająca się z odrębnych części, tzw. tomów, zrealizowanych lub zaplanowanych jako całość; publikacja wielotomowa może być publikacją zwartą (książka wielotomowa) lub publikacją ciągłą (np. seria)
publikacja wymiennokartkowa → publikacja luźnokartkowa
publikacja zwarta — publikacja ukazująca się jako całość lub o przewidzianym z góry zakończeniu; kompletna w jednym woluminie bądź kompletna lub przewidziana do skompletowania w określonej liczbie woluminów (zobacz też: książka, druk ulotny)
publikacja zwarta wielotomowa → książka wielotomowa